داشتيد ( زيرا راه منافقان را پيموديد و اين حركت منافقانه مستوجب عقوبت است ) . به جان خودم سوگند شما از ساير مهاجران سزاوارتر به تقيه و كتمان عقيده نبوده‌ايد ( هيچ كس در آن روز مجبور به چنين چيزى نبود مخصوصاً شما كه از قدرتمندان صحابه بوديد ) بنابراين هرگاه از آغاز ، كناره‌گيرى از بيعت كرده بوديد كار شما آسان‌تر بود تا اينكه نخست بيعت كنيد و بعد ( به بهانه‌اى ) سر باز زنيد . شما چنين پنداشته‌ايد ( و به دروغ تبليغ كرده‌ايد ) كه من قاتل عثمانم . بياييد ميان من و شما كسانى حكم كنند كه اكنون در مدينه‌اند ؛ نه به طرفدارى من برخاسته‌اند نه به طرفدارى شما ، سپس هركس به اندازهء جرمى كه در اين حادثه داشته محكوم و ملزم شود . اى دو پيرمرد كهنسال ! ( كه خود را از پيشگامان و شيوخ اسلام مىدانيد و آفتاب عمرتان بر لب بام است ) از عقيدهء خود برگرديد ( و تجديد بيعت كنيد يا لااقل دست از آتش‌افروزى جنگ برداريد و به كنارى رويد ) زيرا الان مهم‌ترين چيزى كه دامان شما را مىگيرد سرافكندگى و ننگ و عار است ( آن هم به عقيدهء شما ) ولى ادامهء اين راه هم سبب ننگ ( شكست در جنگ ) است و هم آتش دوزخ ! والسلام » . شرح و تفسير از اين راه پرخطر برگرديد مىدانيم پس از قتل عثمان ، مردم براى بيعت با اميرمؤمنان عليه السلام هجوم شديدى آوردند و براى بيعت با آن حضرت بر يكديگر پيشى مىگرفتند . سرشناسان صحابه نيز هماهنگ با مردم با ميل و رغبت با آن حضرت بيعت نمودند و طلحه و زبير نيز به آنها پيوستند . بيعتى كه با اميرمؤمنان صورت گرفت جز در زمان پيغمبر سابقه نداشت ، و با بيعت سقيفه يا بيعت با عمر بعد از تعيين او از سوى